چقدر فاصله اينجاست بين آدم ها
چقدر عاطفه تنهاســت بين آدم ها
كسي به حال شقايق دلش نمي سوزد
و او هنوز شكوفاست بين آدم ها
كسي به خاطر پروانه ها نمي ميرد
تب غرور چه بالاست بين آدم ها
و از صداي شكستن كسي نمي شكند
چقدر سردي و غوغاست بين آدم ها
ز مهرباني دل ها دگر سراغي نيست
چقدر قحطي روياست بين آدم ها
غريب گشتن احساس درد سنگيني ست
و زندگي چه غم افزاست بين آدم ها
مگر كه كلبه دل ها چقدر جا دارد؟
چقدر راز و معماست بين آدم ها
چه مي شود همه از جنس آسمان باشيم
طلوع عشق چه زيباست بين آدم ها
و كاش صبح ببينم كه باز مثل قديم
نياز و مهر و تمناست بين آدم ها
بهار كردن دل ها چه كار دشواريست
و عمر شوق چه كوتاست بين آدم ها
به خاطر تو سرودم چرا كه تنها تو
دلت به وسعت درياست بين آدم ها |
