زندگی زیباست اگر زیبا ببینی

سلام سلام سلام

eisa2000 — Mon, 12 Oct 2009 09:32:18 GMT

شب شده بو اما حسنك به خانه نيامده بود

حسنك مدتهاي زيادي است كه به خانه نمي آيد

او به شهر رفته و در انجا شلوار جين و تيشرتهاي تنگ به تن مي كند

او هر روز صبح به جاي غذا دادن به حيوانات جلوي آينه به مو هاي خود ژل ميزند

موهاي حسنك ديگر مثل پشم گوسفند نيست چون او به موهاي خود گلد ميزند

ديروز كه حسنك با كبري چت مي كرد كبري گفت كه تصميم بزرگي گرفته است

كبري تصميم داشت حسنك را رها و ديگر با او چت نكند

چون او با پترس چت ميكرد

پترس هميشه پاي كامپيوترش نشسته و چت ميكند

روزي پترس ديد كه صد سوراخ شده اما انگشت او درد ميكرد

چون زياد چت كرده بود

او نمي دانست كه تا چند لحظه ديگر صد ميشكند

و از اين رو در حال چت كردن غرق شد

براي مراسم دفن او كبري تصميم گرفت كه با قطار به آن سرزمين برود

اما كوه روي ريل ريزش كرده بود

ريز علي ديد كه كوه روي ريل ريزش كرده اما او حوصله نداشت

ريز علي سردش بود و دلش نمي خواست لباسش را در آورد

ريز علي چراغ قوه داشت اما حوصله درد سر نداشت

قطار به سنگها برخورد كرد و منفجر شد

كبري و مسافران قطار مردند

اما ريز علي بدون توجه به خانه رفت

خانه مثل هميشه صوت و كور بود

الان چند سالي است كه كوكب خانم همسر ريز علي ميهمان ناخوانده ندارد

او حتي ميهمان خوانده هم ندارد

او اصلا حوصله مهمان ندارد

او پول ندارد كه شكم مهمانها را سير كند

او در خانه تخم مرغ و پنير داراد اما گوشت ندارد

او آخرين بار كه گوشت قرمز خريد

چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت

اما او از چوپان دروغگو گله ندارد

چون دورو بر ما خيلي چوپان دروغگو دارد

به همين دليل است كه ديگر در كتابهاي دبستان آن داستانهاي قشنگ وجود ندارد.

چرا فاصله؟

eisa2000 — Thu, 27 Mar 2008 16:43:18 GMT

چقدر فاصله اينجاست بين آدم ها
چقدر عاطفه تنهاســت بين آدم ها

كسي به حال شقايق دلش نمي سوزد
و او هنوز شكوفاست بين آدم ها

كسي به خاطر پروانه ها نمي ميرد
تب غرور چه بالاست بين آدم ها

و از صداي شكستن كسي نمي شكند
چقدر سردي و غوغاست بين آدم ها

ز مهرباني دل ها دگر سراغي نيست
چقدر قحطي روياست بين آدم ها

غريب گشتن احساس درد سنگيني ست
و زندگي چه غم افزاست بين آدم ها

مگر كه كلبه دل ها چقدر جا دارد؟
چقدر راز و معماست بين آدم ها

چه مي شود همه از جنس آسمان باشيم
طلوع عشق چه زيباست بين آدم ها

و كاش صبح ببينم كه باز مثل قديم
نياز و مهر و تمناست بين آدم ها

بهار كردن دل ها چه كار دشواريست
و عمر شوق چه كوتاست بين آدم ها

به خاطر تو سرودم چرا كه تنها تو
دلت به وسعت درياست بين آدم ها

مهربانم

eisa2000 — Wed, 26 Mar 2008 03:56:18 GMT

مهربانم، ای خوب

یاد قلبت باشد یک نفر هست که اینجا

بین آدمهایی که همه سرد و غریبند با تو

تک و تنها، به تو می اندیشد

و کمی

دلش از دوری تو دلگیر است

مهربانم ای خوب

یاد قلبت باشد، یک نفر هست که چشمش

به رهت دوخته ، بر درمانده

و شب و روز دعایش این است

زیر این سقف بلند، هر کجا هستی، به سلامت باشی

و دلت همواره، محو شادی و تبسم باشد

مهربانم ای خوب

یاد قلبت باشد، یک نفر هست که دنیایش را

همه هستی و رویایش را

به شکوفایی احساس تو پیوند زده

و دلش می خواهد لحظه ها را با تو به خدا بسپارد

مهربانم ای خوب

یک نفر هست که با تو

تک و تنها با تو

پر اندیشه و شعر است و شعور

پراحساس و خیال است و سرور

مهربانم این بار یاد قلبت باشد

یک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزدیک است

و به یادت هر صبح گونه سبز اقاقی ها را

از ته قلب و دلش می بوسد

و دعا می کند این بار که تو

با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید شوی

و پر از عاطفه و عشق و امید

به شب معجزه و آبی فردا برسی

شب آمد دوباره

eisa2000 — Sun, 18 Mar 2007 11:34:18 GMT

شب آمد دوباره

شب آمد، شب آمد دوباره

که سوسو زند هر ستاره

به دامان شبها دو چشمم

کمی فرصت گریه داره

تو ای شب که مثل خود من

غریبی و تنها ترینی

دلت را گرفته سیاهی

خموشی و عشق آفرینی

نواها به دل کرده پنهان تویی

تو پرسوز و پررمز و رازی

بلا کش تویی، روح سرکش تویی

تو باید به فردا ببازی

آنکه دل داد و پژمرد و افسرد

حسرت روزگاران به جان بُرد

آنکه با آرزوهای بسیار

رنج یاران نامهربان برد

نواها به دل کرده پنهان تویی
تو پرسوز و پررمز و رازی
بلا کش تویی، روح سرکش تویی
تو باید به فردا ببازی

ای خدا خسته ام
ساز بشکسته ام
جز تاثر نوایی ندارم
ای شَوَم رحمتی
تا که در فرصتی
همچو ابر بهاران ببارم

چیزی نگو

eisa2000 — Sun, 18 Mar 2007 11:33:18 GMT

چیزی نگو قسم نخور تموم حرفات یه دروغه

کسی نگفت خودم دیدم خونه ی قلب تو شلوغه

چیری نگو لیاقتت عشق مقدسم نبود

حس می کنم نبودی و بودنتم یه قصه بود

تو که مردی و این حرف آخره

بذار عشق تو از خاطرم بره

فکر می کردم قلبت مال منه

اما انگار صد شاخه می پره

اسمتو پاک کردم از تو دفترام

بی خودی قسم نخور دیگه سخته برام

تو را باور داشتم و می خواستمت

چرا آتیش کشیدی به همه باورام

کسی نگفت بهم من خودم دیدم

اما راستشو بخوای چیزی نفهمیدم

چرا وقتی تو رو از عشق خالی دیدم

به جای گریه به حالت می خندیدم

شایدم واسه اینه که بی ارزشی

واسه همه عروسک نمایشی

تو که می گذری از این همه

خیال انگیز

eisa2000 — Sun, 18 Mar 2007 11:31:18 GMT

خیال انگیز

رهی معیری

خیال انگیز و جان پرور، چو بوی گل سراپایی

نداری غیر از آن عیبی، که میدانی که زیبایی

من از دلبستگی های تو با آیینه دانستم

که بر دیدار طاقت سوز خود، عاشق تر از مایی

به شمع و ماه حاجت نیست بزم عاشقانت را

تو شمع مجلس افروزی، تو ماه مجلس آرایی

منم ابر و تویی گلبن، که میخندی چو میگریم

تویی مهر و منم اختر، که میمیرم چو میآیی

مه روشن، میان اختران پنهان نمیماند

میان شاخه های گل مشو پنهان،که پیدایی

کسی از داغ و درد من، نپرسد تا نپرسی تو

دلی بر حال زار من، نبخشد تا نبخشایی

مرا گفتی، که از پیر خرد پرسم علاج خود

خرد، منع من از عشق تو فرماید، چه فرمایی؟

من آزرده دل را، کس گره از کار نگشاید

مگر ای اشک غم امشب، تو از دل عقده بگشایی

رهی، تا وارهی از رنج هستی، ترک هستی کن

که با این ناتوانی ها، به ترک جان توانایی

دنیا

eisa2000 — Fri, 16 Mar 2007 07:24:18 GMT

_{دنیا گذرگاهی است
میان آنچه که اندیشیده ایم
و آنچه کرده ایم
دریغ که اندیشه ها بیش از کرده هاست
همین لعن تاریخ است
بر انسانی که خواست اما نشد}

_{مي نشينم
در كور سوي كوچه ي تنهايي
روزها به صبر
شب ها به انتظار
گذر زمان
گذر عمر
گفتند چون مي گذرد غمي نيست
گذشت
اما با غم
گفتند اين نيز بگذرد
گذشت
اما سخت
حال چه كنم
به چه شوقي
به چه اميدي
گذر}_{عمر را تماشا كنم
در انتهاي كوچه ي تنهايي}
_دوستون دارم.

.......................................؟

eisa2000 — Fri, 16 Mar 2007 07:23:18 GMT

به مجنون گفت روزي عيب جويي
كه پيد ا كن به از ليلي نكويي
كه ليلي گرچه در چشم تو حوريست
به هر جزوي زحسن او قصوريست
زحرف عيبجو مجنون برآشفت
در آن آشفتگي خندان شد و گفت
اگر در ديده مجنون نشيني
به غير از خوبي ليلي نبيني
تو كي داني كه ليلي چون نكوييست
كزو چشمت همين بر زلف وروييست
تو قد بيني ومجنون جلوه ناز
تو چشم و او نگاه ناوك انداز
تو مو بيني و مجنون پيچش مو
تو ابرو، او اشارت هاي ابرو
دل مجنون ز شكر خنده خون است
تو لب ميبيني و دندان كه چونست
كسي كاو را تو ليلي كرده اي نام
نه آن ليليست كز من برده آرام
اگر مي بود ليلي بد نمي بود
ترا رد كردن او ،حد نمي بود

به تو می آموزم:

eisa2000 — Fri, 16 Mar 2007 07:20:18 GMT

به تو می آموزم:

(الف)ایمان را

تا كه روحت با آن

نور و صیقل یابد

به تو می آموزم

كه چطور

فعل مجهول« ستمها شده است»

فاعلش معلوم است

بشناسش، كه ستمكش نشوی

با ستم هیچ مساز

با ستمگر بستیز

به تو می آموزم

كه اگر ما همه یك تن بشویم

یك تن تنها نیست

كه ستمدیده شود

به تو می آموزم

هر كجایی سخن از زور و زر است

حرف ربط آنجا نیست

به تو می آموزم

كه گذشت

آن زمانها كه كلام

كنج زندان دهان من و تو می پوسید

حرف را باید زد

به زبان همه كس

به تو می آموزم

كه چطور

بر رخ اطلس انسانیت

رنگها بی مفهوم

مرزها بی معنی است؛

و تو هم در تاریخ

جای پایی داری

به تو می آموزم

كه چطور

عشق را در دل خود ضرب كنی

و سپس بر همگان تقسیمش

و چطور

نا مساوی ها را

به تساوی بكشی

به تو می آموزم

لحظه های گذران هستی

چه بهایی دارند؛

هر زمان گلبرگی

از گل عمر من و تو به زمین می افتد

پس بیا بوی خوش خوبی را به همه هدیه كنیم

نو گلم ، فرزندم

ای سراپا همه شوق

تو بخواه ...

تو بپرس

تا كه تعریف كنم

بی نهایت ها را

عاشق

eisa2000 — Fri, 16 Mar 2007 07:17:18 GMT

عاشق آن لحظه ام ای خوب من
با نگاه عشق بی تابم کنی
در میان بازوان عاشقت
با نوازشهای خود خوابم کنی
باز هم در خلوت آغوش خود
لحظه ای لب بر لب سردم نهی
جان دهی این خاک خشک و تشنه را
از همان یک لحظه سیرابم کنی
با نگاه مست خود مستم کنی
خرمن جان مرا آتش کنی
ناگهان جان مرا در بر کشی
تا به هُرمِ جان خود آبم کنی
دیگر از رفتن نمی گویم سخن
تا که با عشق و جنون یارم کنی
باز هم مست از شراب عاشقی
در برم گیری و بی تابم کنی